sobota, 15 lutego 2014

21.

Obudziłam się rano wtulona w blondyna. To była pierwsza wspólnie spędzona noc, o dziwo mama nie miała nic przeciwko. Spojrzałam na chłopaka, jeszcze spał, a na ustach miał lekki uśmieszek. Nagle zamruczał i przygwoździł mnie ciężarem swojego ciała. Zaśmiałam się pod nosem i dmuchnęłam mu w nos, jak kotu jak chcę go zdrażnić. Niall tylko przetarł nos i usadowił głowę na mojej klatce piersiowej.
- em Niall nie za wygodnie?- zaśmiałam się.
- Niee.. jeszcze pięć minutek. - wymruczał.
Wyciągnęłam telefon spod poduszki. 3 sms. 1 od mamy, 1 od Lou i 1 od ... Zayna. Zaczęłam czytać.

          od Mamuś: Bawcie się dobrze córeczko. Mnie nie będzie w domu wrócę w niedzielę. Jechałam do cioci . Kocham ;3

         od Louiee ;3 : Te kuzynka ale wiesz dajcie spać Gregowi i panu Horan. Cicho bądźcie. Kocham Tommo ; D . A i o 15 kierunek Londyn <33

         od Malik ;d : Ogarnijcie dupy. O 11 jesteśmy po was. Zmiana planów przed Londynem coś jeszcze

- Horan ruszaj dupe! Wstawaj. Chłopaki będą zaraz - zwaliłam masywnego blondasa z siebie
-Co się dzieje? - zapytał zdezorientowany.
- No to że chłopaki będą za - spojrzałam na zegarek - godzinę. a i nie mam ciuchów. Ubiorę Twoją bluzkę i legginsy co miałam wczoraj.  Może być ?  - puściłam oczko do Nialla.
- Możesz się wogóle nie ubierać i tutaj zostać - wymownie poruszał brwiami i przejechał ręką po mojej talii.
- Aj Nialler Nialler. Chate mam wolną. Coś się wymyśli . - zaśmiałam się i wyszłam z łóżka.
 Podeszłam do szafy w poszukiwaniu bluzy dla siebie. Znalazłam zieloną z napisem "a sie bzyknij" Zaśmiałam się w duchu widząc oczami wyobraźni miny chłopaków jak to zobaczą. Udałam się do łazienki zrobić poranną toaletę. Wzięłam szybki prysznic i ubrałam się. Musiałam się streszczać. Związałam włosy w roztrzepanego koka i wyszłam z łazienki. Widok miny Nialla - niezapomniany.
-Weź bo Ci paczadełka wypadną. - zaśmiałam się.
- A chodź się bzyknąć.  - zaśmiał się.
- Nie teraz . - powiedziałam. - do kibla. musimy się streszczać. - powiedziałam całując go przelotnie i klepiąc w tyłek popędzając tym do porannej toalety.
- Już idę już. - powiedział wchodząc do łazienki i zamykając za sobą drzwi.- przyjdziesz umyć mi plecki? - wychylił się. Zaśmiałam się tylko i pokazałam fakensa. - tss. - zniknął a po chwili słyszałam dźwięk puszczanej wody.
Udałam się na dół z ochotą zrobienia śniadanka, przeszkodził mi w tym osobnik płci męskiej, który wskoczył mi na plecy jak jakiś zjeb.
- Ugh. Greg złaź albo pożałujesz.-  powiedziałam na co chłopak posłusznie zszedł.
- Gdzie lecisz? - zapytał.
- Śniadanie dla Niallera zrobić, bo za chwilę spadamy na wycieczkę. A wiesz jakie to marudne jak nie zje.
- Noo ok ok. Leć. Ja też chcę kanapeczkę. - powiedział.
 Zeszłam na dół i zabrałam się za kanapki.
- Mm ale to smakowicie wygląda. - poczułam jak ktoś mnie przytula od tyłu.
- No mam nadzieję. A teraz jedz, Lou pisał że będą za moment. - powiedziałam stawiając kanapki i kawę na stole.
Spożyliśmy śniadanie, kończyłam ostatnią kanapkę kiedy rozległ się dzwonek do drzwi. Chłopacy lawiną wpadli do środka. Przywitaliśmy się i pożegnaliśmy zarazem z Gregem i wyszliśmy.

-Daleeko jeszcze? - zrzędziłam.
- Nieee - odpowiedzieli razem.
- Daleeeko? - znów się odezwałam po 5 min drogi.
- Nieee.
- Ugh..  dalekoo ? - kolejne 5 minut.
- JUŻ JESTEŚMY. -  powiedział podniesionym głosem Lou wyciągając mnie z auta na jakiejś plaży.
- Po co tu jesteśmy? -zapytał Nialler.
- Żeby się wyszaleć. - powiedział Zaynie. - A tak serio to tylko dlatego żeby się zamoczyć i wtedy ciśniemy do Londynu. - powiedział.
 Pokąpaliśmy się trochę w morzu, zmarźliśmy, ale my jak to my szaleni zjebusi musieliśmy .
- Brr. ale zimno.  - zaszczękał zębami Hazza wchodząc do auta.
- Hazzunio gdzie loczki? - zaśmiałam się.
- Nie ma lockuuf nie ma seksu w nocy - zaśmiał się Lou patrząc na Hazzę smutno.
- Wrócą i będzie seksiior. - podskoczył na siedzeniu Harry.
- Ogarnijcie sie zjeby. Chcę do Londynu już. - powiedziałam.
Posłusznie mnie posłuchali i udaliśmy się w drogę na weekendowy wypad do Londynu. Wtuliłam się w Horana, wdychając jego zapach i bawiąc się jego blond włosami rozmawiałam z Zaynem..

__

Taki jak zwykle beznadziejny.. coś wena ze mnie schodzi.. nie umiem pisać ;//


CZYTASZ = KOMENTUJESZ

czwartek, 13 lutego 2014

20.

- Pierdole nie oglądam!! - krzyknęłam chowając się za Horana.- Chamski jesteś Lou.- powiedziałam do kuzyna który stwierdził że pokaże chłopakom nasze filmiki z wakacji, ferii bądź po prostu odpałów.
-Kochanie jesteś taka piękna jak się denerwujesz. - zaśmiał się Nialler.
- Haha. Ale sie wyjebała! - krzyknął Zayn z zaciekawieniem oglądając filmik ze stoku, z mojego pierwszego razu z deską.
- HAhahahahaa. - zaśmiał się Liam.
- Ałaja - krzyknęli obaj równocześnie dostając ode mnie poduszką.
Obejrzeliśmy do końca tylko ten jeden filmik. reszty nie pozwoliłam. Włączyliśmy następnie film "Igrzyska Śmierci" mój wybór.
Fajnie się oglądałoby gdyby nie komentarze chłopaków, przy każdej scence, przy każdym dialogu musieli wtrącić coś swojego. Coś czuję że z tą paczką jaka nam się utworzyła będę miała ciekawe życie.
Film przerwał nam telefon.
-No mów.- Lou odebrał telefon od Stylesa.
- ..
- No ok ok . Poczekaj. - powiedział do rozmówcy i zwrócił się do Nialla.- Horan podaj adres..- chłopak mu podyktował a Lou przekazał go Hazzie.

- No ludzie. Zaraz będzie gość specjalny. - powiedział zwracając się do nas.
-Yoo - krzyknął Hazza. - jakiś chłopak mnie wpuścił i mówił że jesteście tutaj. - powiedział.
- To był Greg. Mój brat.-  powiedział Niall. - tak wg to jestem Nialler, to jest Alex, Liam, Zayn - przedstawił nas.
- Ja jestem Harold Edward Styles aka Harry Hazza Pussy Loczkins vel Jagger . - powiedział nam Haroldzik.
- Przedstawiasz się jak Lou - zaśmiał się Liam.
- To rodzinne. -  powiedzieli Tommo i Loczek razem.
- Lou z tego co wiem to ja jestem Twoją rodziną a nie Hazza - zaśmiałam się.
-Ty to tam adoptowana jesteś.- powiedział czochrając mnie po włosach na co Horan zrobił poważną minę odsuwając się ode mnie. Jedyny wiedział czym grozi dotykanie moich włosów.
- NIE .. DO - TY - KAJ  MO - ICH  WŁO - SÓW - powiedziałam groźnie patrząc na kuzyna  wstając z kanapy i ruszając w jego stronę z zamiarem dotkliwego psikusa.
Lou zaczął powoli oddalać się w drugi kąt sypialni Niallera.
Podbiegłam do niego i zniszczyłam jego cudowną fryzurę i odeszłam do Nialla. Przytuliłam się do chłopaka i zaśmiałam się widząc przerażoną minę kuzyna.
- Co myślałeś że coś więcej się stanie? Masz szczęście że mam genialny humor, ale na ostrzegam. Nikt nie ma prawa tykać moich włosów.
- Oprócz mnie. - przerwał mi Nialler na co zgromiłam go wzrokiem śmiejąc się.

Chłopacy porozchodzili się do swoich miejsc zamieszkania a ja zostałam sama z Niallerem. Uznaliśmy że dobrze byłoby coś zjeść więc poszliśmy do kuchni po cudowną lasagnee mojej mamy którą kilka chwil wcześniej przyniosła. Wzięliśmy 2 widelce, naczynie i poszliśmy z powrotem do sypialni.
Usiedliśmy na łóżku kładąc pomiędzy nami to niebiańskie danie i zabraliśmy się za pałaszowanie.
Po skończonym 'obiedzie' wtuliłam się w chłopaka.. i zasnęłam

Chłopacy stali na scenie, tańczyli, śpiewali, czerpali radość z tego co robią. Nie byłam obok nich za kulisami po koncercie, byłam nad tym wszystkim, jakbym była duchem. Po chwili do Niallera podbiegła jakaś ruda laska i go pocałowała, chłopak stał oszołomiony jak reszta zespołu. Po chwili chłopak odepchnął ją mówiąc 'jestem zajęty dziewczyno, odczep się' . Usłyszałam tylko słowa ' zemszczę się' . 

Obudziłam się zlana potem.
-co się stało? - Nialler przetarł oczy patrząc zaspanymi patrzałkami na mnie.
- Nic zwykły koszmar. Nic wielkiego. Śpij dalej. - powiedziałam całując go w policzek i dalej odpływając w krainę Morfeusza.

___

Beznadziejny, krótki, do niczego.

                      CZYTASZ = KOMENTUJESZ

niedziela, 9 lutego 2014

19.

Powolnym krokiem szliśmy do Nando's.
- You're insecure, don't know what for, you're turning heads... - nuciłam pod nosem.
- Skończ bo Cie załaskoczę na śmierć.- zaśmiał się Niall.
- Ok ok. Baby you light up my world... - nie było mi dokończyć śpiewać bo ktoś zasłonił mi usta ręką.
- Hrn zjbie... weś ta reke.. mowyc nie moge.. - próbowałam nie seplenić.
- Kochanie zaśpiewaj teraz. - zaśmiał się. - ałaaja! - krzyknął czując moje zęby na swojej dłoni.
Odbiegłam do przodu i zaczęłam się znów drzeć.
Po chwili zakończyłam swój 'koncert' bo ktoś dzwonił do mnie. Skąd wiem? Słyszałam wydobywające się z kieszeni dźwięk. Spojrzałam na wyświetlacz. " Louu ;3" Odebrałam.
- No czeeść kochaaaanieee. ! - usłyszałam w słuchawce
- Witaj zjebie ;3 . Widzimy się jutro! Nie mogę się doczekać.! - krzyknęłam.
- Nie jutro. - zaśmiał się Tommo.
- Nie?
- Nie. Dzisiaj. Jestem pod Twoim domem. Ale mama powiedziała, że jesteś z chłopakiem na spacerze.
- No jestem. To jak już tu jesteś to chodź do Nando's. My zaraz będziemy. - powiedziałam i się rozłączyłam.
- Kociee zbieraj się. Lecimy do Nando's już.- pociągnęłam Nialla i zaczęłam biec.
Dotarliśmy na miejsce bo 5 minutach lekkiego biegu. Po drodze śmialiśmy się, skakaliśmy, jak dzieci.
Zobaczyłam że pod Nando's stoi Lou.
-Louuuuuuuu!!! - krzyknęłam skacząc chłopakowi na plecy.
-Oo . Moja mała wariatka. - zaśmiał się zdejmując mnie z pleców.
Przytuliliśmy się, aż Niall nie zwrócił uwagi na siebie.
- No tak. Lou to Niall mój chłopak. Niall to ..
- Louis William aka Marchewka Lou Tomlinson per Tommo. - nie dano mi dokończyć przedstawiania bo mój genialny kuzyn zawsze robi to po swojemu.
Weszliśmy do środka i usiedliśmy przy stoliku dla 6 osób.
-Co podać?- zapytała kelnerka.
- 3 duże coca-cole, 4 duże porcje frytek, 2 hamburgery
- i sałatkę - wtrąciłam.- no co? ja nie chcę być gruba. - odpowiedziałam widząc dziwne miny chłopaków.
Kelnerka po chwili przyniosła zamówienie i zajęliśmy się konsumpcją. W międzyczasie do restauracji wszedł Zayn.
-Vaaaas Happpeenin! - krzyknął aż połowa ludzi z restauracji spojrzała się w naszą stronę. Malik przytulił mnie i Nialla i spojrzał na Lou.
- A.. no tak. Zayn to Lou, mój kuzyn, 4 część One Direction. -powiedziałam.
Czekaliśmy na Liama. Pan porządny wpadł po chwili z uśmiechem przyklejonym do tej mordeczki.
Zrobiłam czynności te same co przy Niallu i Zaynie.
-Dobra to jest nas czwórka. A Ty chciałaś żeby była 5. Gdzie ten ostatni? - zapytał Zaynie.
- Lou?- spojrzałam na kuzyna wymownie.
- No więc Hazza, dziś nie mógł ze mną tu przyjechać. On dojedzie jutro z rana obiecuję. - powiedział.
- Dobra. A ja wam powiem, że napisaliśmy piosenkę. - powiedziałam z Niallem.
- Zaśpiewajcie. - powiedział Liam.
-Nieee. to nie jest dopracowane. - powiedziałam.
- Kochanie to jest idealne. - powiedział Niall i zaśpiewał kawałek piosenki. - zresztą czekajcie. Mam tu tekst. - wyciągnął kartkę i pokazał chłopakom.
-Dziewczyno masz talent. - powiedział Liam.
- Zgadza się.. - powiedział Zaynie machając brwiami.
- Jezuu. Kuzynka.. Talentu to Ty nie straciłaś. A powiem więcej. Jesteś lepsza! - powiedział Tomm i mnie przytulił na co się zarumieniłam.
- Jak to nie straciłaś? Ona pisała już kiedyś? - zapytał mojego kuzyna Payne.
- Noo tak. Ona pisze genialne piosenki.- powiedział.- kiedyś podkradnę jej zeszyt z tekstami i wam pokażę.- udał że szepcze ale każdy z nas słyszał.
- Głupi jesteś.- wytknęłam język do kuzyna i dalej jadłam swoją sałatkę.
Wszyscy skonsumowaliśmy i wyszliśmy z Nando's. Nie mieliśmy żadnych konkretnych planów. Udaliśmy się do Nialla.
- Dzień dobry . - przywitaliśmy się z tatą Horana.
- Sieema Greg. - przywitałam się z jego bratem.
- Sieeemaaa Castio! - odpowiedział mi tym samym.
Przedstawiliśmy Zayna i Lou, bo Liama znali ( kuzyn Horanów dla przypomnienia) .
Udaliśmy się do Nialla pokoju z zamiarem oglądania jakiegoś filmu.

__
Krótko ale brak weny i og mało czasu..

Pomysł który zawdzięczam po części mojemu Bigosikowi, którą bardzo kocham <3 . 'Bo smalec' :d

Zmobilizujcie się i wiecie. .

CZYTASZ = KOMENTUJESZ . 

czwartek, 30 stycznia 2014

18.

JAKO ŻE TO 18. I JAKO ŻE COŚ SIĘ Z TEGO ZRODZIŁO MAM DLA WAS NIESPODZIEWANKĘ.

TAM DA DA DA...

NIESPODZIEWANKA BĘDZIE NA DOLE . mych mych mych.
___

Wsiadając do auta byliśmy w dobrym humorze. Ja dlatego że wiedziałam że jestem bezpieczna, Niall dlatego że mu wybaczyłam tą akcję i dlatego że wyszedł ze szpitala, Liam dlatego że się zgodziłam i im chcę pomóc a Zayn.. nie wiem. On jest całkowicie inny. Staliśmy pod autem bo Malik musiał zapalić.
-Rzuć to gówno. - powiedziałam.
- Nie. Bo lubię. - odpyskował.
- Słuchaj się mnie. Teraz ja tu rządze.
- oo. Ostra panna z Ciebie księżniczko.
- Jeszcze raz powiedz do mnie księżniczko a zgaszę Ci tego szluga na czole. - powiedziałam wyciągając mu peta z rąk i wywalając go w pole.
- Mój papierosiiik - zawył mulat.
- Nie ma! - powiedziałam podniesionym głosem. Niall i Liam za Zaynem leżeli ze śmiechu.
Zayn odwrócił się tyłem do mnie i wyciągnął paczkę, którą ja automatycznie złapałam, zrzuciłam na ziemię i zdeptałam butem.
- Zabije! - krzyknął Zayn i zaczął przybliżać się do mnie.
Schowałam się za Horanem., który stanął w gotowości i zaczęłam się śmiać.
- Oj Zayn Zayn. Chcesz być sławny to nie pal, nie będziesz mógł śpiewać. - powiedziałam wymijając chłopaków i wsiadając do auta.
-Głupia jesteś!- zaśmiał się Zayn
-Liam. Mogę go wywalić przez okno? Albo zrezygnować? - zaśmiałam się.
- Ani jedno ani drugie księżniczko.
- po 1 nie księżniczko bo to Moja Księżniczka, po 2 . wywalić go- zaśmiał się Niall czemu towarzyszył wybuch śmiechu naszej trójki.
Zayn udał focha i całą drogę się do nas nie odzywał. Ja nuciłam pod nosem a Horan zacieszał mordkę. Jedynie Liam opanowany prowadził samochód w skupieniu. Z takim zachowaniem, z nowymi przyjaciółmi dotarliśmy do domu.
-No to boys chyba do jutra co? Czeka nas współpraca. - zaśmiałam się.
- No masz rację Alex. - powiedział Liam.
Pożegnałam się z chłopakami i weszłam do domu.
- Jak było na biwaku?- zapytała mama.
No tak. Zapomniałabym. Żeby 'porwanie' nie wyszło na jaw Niall ściemnił że jego przyjaciel zaprosił nas na biwak tam dokąd mnie zabrali.
-Super. Jestem strasznie zmęczona. - skłamałam. - Nie spałam pół nocy. - tak naprawdę chciałam po prostu pójść do pokoju i wymyślić co dalej.
- Ok. Idź się połóż. Obudzić Cię na obiad?- zapytała.
-Nie dzięki. Niall przyjdzie po mnie o 16 i jedziemy na obiad do Nando's - zaśmiałam się.
- No jak zawsze córcia. Dupa Ci urośnie od tych fastfoodów.- mama roześmiała się pokazując rosnące pośladki.
- Więcej ciałka do kochania. - pomachałam mamie moim kuprem i pobiegłam po schodach do pokoju.
Rzuciłam się na łóżko i włączyłam TV. Skakałam po kanałach bo nie było niczego sensownego. Nagle trafiłam na reklamę która przyciągnęła moją uwagę.

    " Umiesz śpiewać, tańczyć? Masz talent? Chcesz stać się sławny? Jesteś wokalistą solowym? Masz zespół? To Twoja szansa na sławę! XFactor będzie w Twoim mieście! Spróbuj sił" - mówił głos z telewizora.

Złapałam za telefon i zadzwoniłam do Nialla.
- ei chłopaki. Chcecie wystąpić w XFactor? Tam możecie się wybić .
-Dobry pomysł.  Obgadamy to z chłopakami na obiedzie ok ? Jesteś cudowna!
- To oni idą z nami?
- Jako zespół musimy się jakoś zżyć co nie?
- No ok. Bądź po mnie przed 16 w takim  bądź razie. Pa. Kocham Cię.
-Ja Ciebie też Księżniczko. - powiedział Niall i się rozłączył.

Była 11, poszłam pod prysznic. Wykąpałam się i zaczęłam suszyć włosy. Na zegarze wybiło południe. Położyłam się znów plackiem na łóżku i oglądałam jakiś program muzyczny.
Leciała akurat piosenka 'Kids in America" .
- To jest to! - pisnęłam z podekscytowania.
W głowie widziałam chłopaków na scenie XF.
Zadzwoniłam do kuzyna
- Lou? Dalej chcesz być muzykiem? To zwijaj manatki i przyjeżdżaj do mnie!
-...
- Kolega? No przyda się.
- ...
- Ok. Niech będzie.
-....
- Ale na moich warunkach.
-....
-Ok ok. Ja Cie też. Do zobaczenia Pa.

Rozłączyłam się i z radości zaczęłam tańczyć.
"Hi we are One Direction" -  ale fajnie brzmi.
Nuciłam pod nosem jakąś nutkę sama nie wiedziałam skąd mi się to wzięło. Ubrałam się w koszulkę z jakimś bochomazem, do tego legginsy z flagą UK i sandałki na koturnie. Napisałam esa do Horana że zaraz u niego będę i wyszłam z domu.
Szłam do niego z zamiarem napisania jakiejś piosenki dla chłopaków.

*Horan*
Alex weszła do pokoju. Usiedliśmy na łóżku i zabraliśmy się za pisanie. Szło nam nieźle. Wzięliśmy pod wzgląd naszą historię.
Wyszło chyba nieźle. Teraz tylko muzyka, podział do śpiewania i mamy utwór.


You're insecure
Don't know what for
You're turning heads when you walk through the do-o-or
Don't need make-up
To cover Up
being the way that you are is eno-o-ough
Everyone else in the room can see it
Everyone else but you-u
Baby You light up my world like nobody else
the way that you flip your hair gets me overwhelmed
but when you smile at the ground it ain't hard to tell
You don't kno-o-ow
You don't know you're beautiful!
If only you saw what I can see
You'll understand why I want you so desperately
Right now I'm looking at you and I can't believe
You don't kno-o-ow
You don't know, you're beautifu-u-ul!
That's what makes you beautiful!
So c-come on
You got it wrong
To prove I'm right I put it in a so-o-ong
I don't know why
You're being shy
And turn away when I look into your e-e-eyes...
Everyone else in the room can see it
Everyone else but you-u
Baby You light up my world like nobody else
the way that you flip your hair gets me overwhelmed
but when you smile at the ground it ain't hard to tell
You don't kno-o-ow
You don't know, you're beautiful!
If only you saw what I can see
You'll understand why I want you so desperately
Right now I'm looking at you and I can't believe
You don't kno-o-ow
You don't know, You're beautifu-u-ul!
That's what makes you beautiful!
Na Na Na Na
Na Na Naaaa
Na Na
Na Na Na Na
Na Na x2
Baby You light up my world
like nobody else
the way that you flip your hair
gets me overwhelmed
but when you smile at the ground
it ain't hard to tell
You don't kno-o-ow
You don't know, You're beautiful!
Baby You light up my world like nobody else
the way that you flip your hair gets me overwhelmed
but when you smile at the ground it ain't hard to tell
You don't kno-o-ow
You don't know, You're beautiful!
If only You saw what I can see
You'll understand why I want you so desperately
Right now I'm looking at you and I can't believe
You don't kno-o-ow
You don't know, You're beautifu-u-ul!
You don't know, You're beautifu-u-ul!
That's what makes you beautiful!

To co stworzyliśmy było genialne. Pierwsza piosenka One Direction. O dziwo nie zajęło nam to dużo czasu. Była 15.

*Alex*
Piosenka nam się udała. 
-Niall jesteśmy genialni. - przytuliłam chłopaka.- Zadzwoń do Liama i powiedz mu o piosence. 
Chłopak zrobił jak prosiłam. Wstaliśmy i udaliśmy się powoli w stronę Nando's. 

__


no to siemaa ;3. a niespodzianka jest taka że... 

robię konkurs. ;D . Na gadu     1207485    wysyłajcie swoje pomysły, bądź gotowy rozdział 19 ! . 
Nie chcę żebyście pisały pomysłu na ogólny wątek ale na to co się ma dziać w 19. 
Macie czas do poniedziałku 03.02 .
Jak do tego czasu nic nie wpłynie no to hm.. albo wstawię swój albo zawieszę. ;( a tego nie chcemy...

Kochane proszę zróbcie to . Dużo was czyta bloga, mało się udziela. Pokażcie w ten sposób że doceniacie to co robią blogerki . 

środa, 29 stycznia 2014

17.

Błąkałam się po domku. Udałam się do kuchni. Wszystko było, góra jedzenia, słodkości, normalna kuchenka, lodówka, nawet zmywarka. Zrobiłam sobie herbatę i udałam się na dalszą wędrówkę po 'moim nowym domu'. Przeszłam do łazienki, której wymiary mnie zaskoczyły, była.. wielka. duża wanna, prysznic, wyposażenie każdej łazienki. Moja sypialnia też mnie zaskoczyła pozytywnie. Duże wygodne łóżko i plazma. Jedynym co pozostawiało wiele do życzenia była moja garderoba.. Ktoś nie pomyślał że będzie kogokolwiek tu trzymał. Nie było tu żadnych ubrań oprócz jednej piżamy.
- No to mam w czym wybierać.- prychnęłam wracając do salonu.
Pomyślałam że skoro porywacza tu nie ma mogłabym sprowadzić pomoc, zadzwonić do Nialla, cokolwiek.
Złapałam za komórkę, brak zasięgu, bateria rozładowana, nie zdążyłabym nigdzie zadzwonić z tego szmelca..
- Pieprzony telefon. Zawsze się rozładuje kiedy nie ma..
Włączyłam telewizję, leciał jakiś program dla dzieci. Z braku laku i tego że nie było co robić, zaczęłam oglądać. Po jakiś 30 min głupiej bajeczki usłyszałam podjeżdżający samochód. wyłączyłam tv i siedziałam grzecznie na kanapie z kubkiem w dłoniach.  Serce podjeżdżało mi do gardła na myśl o tym co ten typ ma zamiar mi zrobić.
Ten ktoś podszedł do drzwi. Słyszałam dźwięk otwieranego zamka elektrycznego. Coś spadło na podłogę i drzwi się zamknęły.
Z ciekawości podeszłam do paczuszki na korytarzu. Na górze pisało "otwórz to"

Zrobiłam co każą. Złapałam za paczkę i poszłam do salonu. Powoli zaczynałam rozrywać taśmę którą pudełko było owinięte.
w środku były dwie kartki.
Jedna była od porywacza.. druga.... o Boże... od Nialla.

1. " No widzisz. Jesteś tam gdzie jesteś. Czytasz ten list, znaczy że byłaś grzeczna i Zayn nie musiał Cię wiązać znów. Niedługo mnie poznasz. Nie tylko ja przyjadę. Przyjedzie ktoś jeszcze. I pamiętaj, widzę każdy twój ruch. Niczego nie planuj bo to się źle skończy. Zapomnieliśmy o ciuchach dla Ciebie dlatego na dnie paczki masz bluzkę i spodenki na zmianę. Miłego wypoczynku. Porywacz xd"

złapałam za drugą. Nie wiedziałam czego się spodziewać.

2. " Kochanie nie bój się, będzie dobrze. Nic Ci się nie stanie. Musisz tylko być grzeczna, słuchać się i nie rzucać się na nich. Mam nadzieję że niedługo się spotkamy. Kocham Cię. Pamiętaj o tym ; ** . Twój Nialler" .

Kurwa oni go też mają, pomyślałam. Skoro dostałam w jednej paczce listy od nich oby dwóch. Rzuciłam pudełko gdzieś w przestrzeń i zaczęłam płakać, nie mogłam już wytrzymać. To wszystko mnie przerastało. Zawsze co najgorsze spotyka mnie i moich najbliższych.
Nie mogłam otrząsnąć się z szoku. Na zegarze wybiła 22. Wytarłam łzy i udałam się do łazienki. Umyłam się i przebrałam w piżamę.
Poszłam do sypialni.
Na szafce nocnej opartej o lampkę stała kartka. Dziwne że wcześniej jej nie zauważyłam.

   " Nastaw sobie budzik na 8. Nie chcesz chyba paradować przy gościach w piżamce ;). Punkt 9 śniadanie ma być na stole. .  XYZ"

-Kurwa to jakieś żarty.. Co on sobie myśli. Będzie mną rozkazywać?- oburzyłam się ale przypomniała mi się kartka od Nialla "...słuchać się..." . Zaklnęłam pod nosem i położyłam się spać. Wpierw nastawiając budzik na 8.

Obudziło mnie wkurwiające pikanie budzika. wyłączyłam go z zamiarem przewrócenia się na drugi bok i spania dalej. ale rzeczywistość pizgła mnie z niespodziewaną siłą. jestem przecież porwana... za godzinę będą tu... muszę zrobić to co chcieli. Udałam się do salonu po ciuchy od pana X.
-Chyba go pojebało...- powiedziałam widząc mój ciuch..

I że ja miałam się w to ubrać? Nie noszę szpilek.. Ale mus to mus.. Ubrałam się i poszłam do kuchni szykować śniadanie.
Stwierdziłam że trochę się poliżę. Może mnie puszczą.
Zrobiłam naleśniki z nutellą. Wyrobiłam się. była 8.45.
Zrobiłam sobie kawę i usiadłam na kanapie.

Punkt 9 z piskiem opon zajechało auto na podjazd. Do domu wkroczyła 3 chłopaków z zakrytymi twarzami.
Pociągnęli mnie za sobą do kuchni. Jeden z nich zawiązał mi oczy i posadził na krześle.
-No panienko spisałaś się na medal. W nagrodę coś otrzymasz.- zaśmiał się.
Nie wiem po co zawiazywali mi oczy, bo po chwili znów widziałam wszystko. Kazali mi wstać. Odwrócili mnie w stronę salonu. Tam na kanapie siedział Niall.
-Niall.!- krzyknęłam i chciałam się rzucić w jego stronę. Chłopak odwrócił głowę w moją stronę. Miał łzy w oczach.
-Nie tak szybko!- usłyszałam trochę znany mi już głos..
- Zayn Zin Zajn czy jak Ci tam puść mnie. - wysyczałam.
- Nie nie. Nie tak prędko.. I jestem bardziej nie twoją. - pisnęłam próbując się wyswobodzić z jego uścisku.
-Najpierw Ci wytłumaczymy co od Ciebie chcemy. - podszedł do mnie chłopak w kominiarce.
Stanął przede mną, widziałam tylko przenikliwe wielkie brązowe oczy, wwiercające się we wnętrze, przeglądające mnie na wylot.
Zayn mnie puścił. Mogłam usiąść koło Nialla. Chłopak automatycznie mnie przytulił i wyszeptał we włosy " Przepraszam za wszystko." .
-No więc słucham. co chcecie? i jaki to ma związek z Niallem? Po co go w to mieszacie?
- Powoli. Zacznijmy od początku. Śpiewasz?
- Mhm.
- Tańczysz?
-Mhm.
- Kochasz to ?
- Mhm. - ciekawy wywiad.. ale po co mu to. po co pyta o to co już wie.
- No widzisz. I tu dochodzimy do początku Twojego i Nialla zadania.
- Mhm. - znów zamhmmałam a Niall się cicho zaśmiał tak że tylko poczułam jak drga ze śmiechu, bez wydawania dźwięku.
- No więc ja i Zayn mamy co do was wielkie plany.
- A ja to kto? - zapytałam. - Skoro mamy pracować razem czy coś musimy was znać nie?
- Niall nas zna. A Ty poznasz.
- Jak to ich znasz. Niall?- spojrzałam pytająco na chłopaka.
- Liam czyli ten tu w tej kominiarce to mój przyjaciel z dzieciństwa. A Zayn to chłopak mojej kuzynki. - wytłumaczył mi Horan.
- A po cholere to porwanie? - zapytałam.
- Bo tak lubię księżniczko. - obok mnie usiadł Zayn i mnie objął ramieniem.
- Wypieprzaj z tymi łapami! - fuknęłam na niego i wtuliłam się w Horana. - a Ty Liam tłumacz o co chodzi.
- Chodzi o muzykę. Chciałaś się sprawdzić w tej branży, my chcemy założyć zespół, mogłabyś zaistnieć w zespole, jako pisarka tekstów, choreografka. - powiedział brązowooki - która opcja Ci pasuje?
Spojrzałam na Nialla, potem na Liama i na końcu na Zayna. W głowie zrodziła mi się pewna wizja.
- Co wy na to! Piątka chłopaków, każdy z odmiennym stylem, jeden zespół, boysband, jeden kierunek, kariera.
- Ale nas jest trzech chłopaków tylko. - pan 'księżniczka' ruszył mózgiem.
- Geniusz z Ciebie Zayn.- zaśmiałam się. - Zrobimy casting. Mój kuzyn chciał zostać piosenkarzem więc potrzebujecie jeszcze tylko jednego. No i menagera, fryzjerki, choreografki, makijażystki etc. Ja zajmę się tekstami. Pasi?
- Pasi! - krzyknęli chórem.
Usiedliśmy wszyscy razem pośrodku salonu w kwadrat. Pośrodku nas położyłam kartkę.
Napisałam ich nazwiska. Jedno pod drugim . Zostawiając na górze kartki miejsce na nazwę zespołu.
Na dole napisałam kilka funkcji.
Manager.
Pisarka tekstów.      - Alexandra Castio.
Choreograf.
Fryzjer.
Makijażystka.
Garderobiana.
-Dobra chłopaki. Nazwa?
- Niall i Potejtołss. - Niall podskoczył w górę jak małe dziecko.
- Niee. - zaśmiałam się. - dalsze propozycje?
- Banda Zayna?
- Nie.
- Bigosiki Nialla.
- Nie!
- Księżniczki Zayna?
- Nie do cholery.- zaczynałam się wkurzać, ale pomimo to śmieszyli mnie.
- Jeden Kierunek.  - powiedział Liam cicho.
- ONE DIRECTION.! - krzyknęliśmy.
-Mi to pasi a wam?- zapytałam.
Chłopacy się zgodzili. Więc teraz trzeba zwerbować mojego kuzyna i jeszcze jakiegoś chłopaka oraz resztę ekipy.
-Ei dobra chłopaki. Ja chcę wrócić do domu. Mogę? Zawieźcie mnie proszę.
- Ok. - powiedział Payne. - i jeszcze raz przepraszamy za tą akcję. Zayn czasami ma pojebane pomysły.
- Zauważyłam. - zaśmiałam się i poszliśmy w stronę samochodu.
____

jezu ale jestem beznadziejna. ;/ . rozdział beznadziejny.. ; ( .. brak motywacji.. chyba zawieszam . grr. .

niedziela, 26 stycznia 2014

16.

Jechaliśmy już jakieś 20 min. Z każdą sekundą bałam się coraz bardziej, każda sekunda zbliżała mnie do śmierci (?), gwałtu (?), czy kto wie czego innego. Z pewnością porywacz wywiózł mnie poza Mullingar. Kto wie jak daleko. Wnętrzności podjeżdżały mi do gardła. Zawsze lubiłam oglądać takie filmy, ale do cholery nie chciałam tego przeżywać. Wiem co się stawało z porwanymi laskami.. Aż strach pomyśleć. Czułam jak telefon wibruje mi w kieszeni. Dobrze że wyciszyłam dźwięki. To chyba Niall. Obiecałam mu że jak wyjdę z próby to zadzwonię lub napiszę. A minęło może 20 min a może więcej od czasu porwania. Chłopak ma prawo się martwić.

Nagle auto się zatrzymało. Zamknęłam oczy modląc się żeby zostawił mnie, nic mi nie robił.
Poczułam szarpnięcie. Ktoś wyciągnął mnie z auta.
- Idź. - popchnął mnie przed siebie.
Weszliśmy do jakiegoś pomieszczenia chyba, bo pod nogami poczułam deski zamiast piasku.
Osobnik płci niewiadomej, którego zostałam zakładniczką posadził mnie na kanapie.
- Możesz mi zdjąć ten worek?- zapytałam.
- Mogę. - powiedział.
- A rozwiążesz mi ręce? Niewygodnie się siedzi jak jakiś sznur splata ręce. 
- Może jak będziesz grzeczna. a i zawiążę Ci oczy. Żebyś nie wiedziała kim jestem. - powiedział i zdjął worek zastępując go chustką. lepsze to niż śmierdzący worek.
- Możesz mi  teraz wytłumaczyć dlaczego tu jestem? Za co?- próbowałam byś spokojna pomimo że w środku dalej się bałam.
- Hmm. Może ktoś mi kazał? A może po prostu mam plany wobec Ciebie. A może po prostu lubię więzić ślicznotki.- zaśmiał się a ja przestraszyłam się nie na żarty.
- rozumiem. 
Chyba się oddalił bo zapadła cisza w pokoju. podciągnęłam nogi pod siebie i oparłam o nie głowę. Chciało mi się płakać. Ale nie mogłam. Myślałam o Niallu. Cholernie się bałam. Najpierw Niall był w śpiączce teraz mnie jakiś frajer porwał..
-Jak zdejmę Ci chustkę i rozwiążę dłonie będziesz grzeczna?- zapytał.
- Tak. 
Zrobił to co mówił.  i odszedł
Zobaczyłam że siedzę w dosyć ładnym salonie, wyglądało to jak domki letniskowe w lesie nad jeziorem jakieś 50 km od miasta. Chłopak stał odwrócony do mnie plecami i patrzał za okno.
- Skoro już rozwiązałem Cię  powinienem wyjaśnić po co to porwanie. - jak na porywacza był spokojny. Chyba to jego pierwsza robota.- Ktoś kazał mi Ciebie tu ściągnąć. Pojawi się tutaj jutro, może pojutrze.
- I ja tu mam tyle być? 
- Może dłużej. Kto wie. Szef ma do Ciebie interes..
- Ale.. ja muszę do domu.
- Tak bo Twój chłoptaś.- zaśmiał się.- My wszystko wiemy. Nie bój się o niego. jest w dobrych rękach. - prychnął pod nosem.
 Moje serce stanęło. Czułam to co w momencie jak dowiedziałam się że Niall jest w szpitalu w śpiączce, nie chciałam go znów stracić.
- Nie ważcie się go tknąć!- krzyknęłam
- No ! No! - bez takich wybuchów panienko. siedź grzecznie na kanapie bo znów cie zwiąże.- powiedział.
- Joo. Fajnie... - powiedziałam. - Ale skoro mam tu mieszkać, gdzie jest kuchnia, łazienka i sypialnia? - zapytał.
- Cały domek do twojej dyspozycji.. Żadnym wyjściem nie dasz rady uciec jeśli to planujesz. Okna nie maja  klamek, drzwi wyjściowe to system odczytujący linie papilarne.- powiedział i wyszedł. Po chwili usłyszałam jak odjeżdża z podjazdu.
- No to żem kurwa ugrzęzła w bagnie.. - powiedziałam kładąc się na kanapie.

__
No to rozdział dla Bigoosika <33 . 
Miśki boli mnie to że tyle was czyta bloga a tylko 1 czasami 2 osoby komentują.
Mam wrażenie przez to że piszę sama dla siebie ;cc .
Proszę dla was to tylko minuta więcej na blogu a dla mnie to uśmiech i większa radość z pisania.

 Love You <3 .